تبليغاتX
http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"> اشک لیلی - پایان دلتنگی
هنر تنها کار بی چرا در عین حال پر چرای عالم است!باید تا دم گور هنر جست و فلسفه آموخت!

میروم خسته و افسرده و زار سوی منزلگه ویرانه ی خویش

به خدا میبرم از شهر شما دل شوریده و دیوانه ی خویش

میرم از شهر دلنتگی ها و دور میشم از این حصار سر به فلک کشیده ی پنجره ها دل شادم اما دل تنگ میشم برای ساحل ارامش... (فقط دل تنگه محرابه دلم میشم همین!)

+تاريخ پنجشنبه ششم دی 1386

ساعت 2:27 قبل از ظهر

نويسنده لیلی |


www.irLearn.com

افراد آنلاين: نفر

.
border="0" ALT="Google" align="absmiddle">